indotatus

Latin

Etymology

    From in- + dōtātus (“apportioned”).

    Pronunciation

    Adjective

    indōtātus (feminine indōtāta, neuter indōtātum); first/second-declension adjective

    1. unportioned, portionless
    2. (figurative) unadorned

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative indōtātus indōtāta indōtātum indōtātī indōtātae indōtāta
    genitive indōtātī indōtātae indōtātī indōtātōrum indōtātārum indōtātōrum
    dative indōtātō indōtātae indōtātō indōtātīs
    accusative indōtātum indōtātam indōtātum indōtātōs indōtātās indōtāta
    ablative indōtātō indōtātā indōtātō indōtātīs
    vocative indōtāte indōtāta indōtātum indōtātī indōtātae indōtāta

    References

    • “indotatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “indotatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers