indistinctibil

Romanian

Etymology

    From indistinct + -bil.

    Adjective

    indistinctibil m or n (feminine singular indistinctibilă, masculine plural indistinctibili, feminine/neuter plural indistinctibile)

    1. indistinctible, indistinguishable

    Declension

    Declension of indistinctibil
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite indistinctibil indistinctibilă indistinctibili indistinctibile
    definite indistinctibilul indistinctibila indistinctibilii indistinctibilele
    genitive-
    dative
    indefinite indistinctibil indistinctibile indistinctibili indistinctibile
    definite indistinctibilului indistinctibilei indistinctibililor indistinctibilelor

    References

    • indistinctibil in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN