indispositus

Latin

Etymology

    From in- + dispositus (“arranged”).

    Pronunciation

    Adjective

    indispositus (feminine indisposita, neuter indispositum, adverb indispositē); first/second-declension adjective

    1. disordered, confused
    2. (of a person) unprepared

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative indispositus indisposita indispositum indispositī indispositae indisposita
    genitive indispositī indispositae indispositī indispositōrum indispositārum indispositōrum
    dative indispositō indispositae indispositō indispositīs
    accusative indispositum indispositam indispositum indispositōs indispositās indisposita
    ablative indispositō indispositā indispositō indispositīs
    vocative indisposite indisposita indispositum indispositī indispositae indisposita

    References

    • “indispositus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “indispositus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers