indisertus

Latin

Etymology

    From in- + disertus (“eloquent”).

    Pronunciation

    Adjective

    indisertus (feminine indiserta, neuter indisertum, adverb indisertē); first/second-declension adjective

    1. not eloquent

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative indisertus indiserta indisertum indisertī indisertae indiserta
    genitive indisertī indisertae indisertī indisertōrum indisertārum indisertōrum
    dative indisertō indisertae indisertō indisertīs
    accusative indisertum indisertam indisertum indisertōs indisertās indiserta
    ablative indisertō indisertā indisertō indisertīs
    vocative indiserte indiserta indisertum indisertī indisertae indiserta

    References

    • “indisertus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “indisertus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers