indiscretim

Latin

Etymology

    From indiscrētus + -tim.

    Pronunciation

    Adverb

    indiscrētim (not comparable)

    1. in an undistinguishable manner
      Synonym: indiscrētē
      • c. 250 CE, Solinus, De mirabilibus mundi 30.10 (quoted in Georges):
        Hi Macrobii iustitiam colunt, amant aequitatem, plurimum ualent robore, praecipua decent pulchritudine, ornantur aere, auro uincula faciunt noxiorum. Locus apud eos est Heliutrapeza opiparis epulis semper refertus, quibus indiscretim omnes uescuntur; nam etiam diuinitus eas augeri ferunt.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 438 CE, Codex Theodosianus 16.2.47 (quoted in Georges):
        Clericos etiam, quos indiscretim ad saeculares iudices debere deduci infaustus praesumptor edixerat, episcopali audientiae reservamus. Fas enim non est, ut divini muneris ministri temporalium potestatum subdantur arbitrio. Et cetera. Dat. VIII id. octob. Aquileiae d. n. Theodosio a. XI et Valentiniano c. conss. (425 oct. 8 [aug. 6]).
        (please add an English translation of this quotation)

    Further reading

    • indiscrētim in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung, column 201
    • Latino-Sinicum [translated as: 不分 (bùfēn); 混亂/混乱 (hùnluàn); 渾然/浑然 (húnrán)]