indirekt

German

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɪndiˌʁɛkt/
  • Audio (Germany (Berlin)):(file)

Adjective

indirekt (strong nominative masculine singular indirekter, not comparable)

  1. indirect
  2. implied, implicit
  3. vicarious

Declension

Positive forms of indirekt (uncomparable)
number & gender singular plural
masculine feminine neuter
predicative er ist indirekt sie ist indirekt es ist indirekt sie sind indirekt
strong declension
(without article)
nominative indirekter indirekte indirektes indirekte
genitive indirekten indirekter indirekten indirekter
dative indirektem indirekter indirektem indirekten
accusative indirekten indirekte indirektes indirekte
weak declension
(with definite article)
nominative der indirekte die indirekte das indirekte die indirekten
genitive des indirekten der indirekten des indirekten der indirekten
dative dem indirekten der indirekten dem indirekten den indirekten
accusative den indirekten die indirekte das indirekte die indirekten
mixed declension
(with indefinite article)
nominative ein indirekter eine indirekte ein indirektes (keine) indirekten
genitive eines indirekten einer indirekten eines indirekten (keiner) indirekten
dative einem indirekten einer indirekten einem indirekten (keinen) indirekten
accusative einen indirekten eine indirekte ein indirektes (keine) indirekten

Derived terms

  • Indirektheit

Adverb

indirekt

  1. indirectly
  2. implicitly
  3. vicariously

Further reading

  • “indirekt” in Duden online
  • “indirekt”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache‎[1] (in German)

Hungarian

Etymology

From German indirekt.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈindirɛkt]
  • Hyphenation: in‧di‧rekt
  • Rhymes: -ɛkt

Adjective

indirekt (comparative indirektebb, superlative legindirektebb)

  1. (formal) indirect
    Synonym: közvetett

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative indirekt indirektek
accusative indirektet indirekteket
dative indirektnek indirekteknek
instrumental indirekttel indirektekkel
causal-final indirektért indirektekért
translative indirektté indirektekké
terminative indirektig indirektekig
essive-formal indirektként indirektekként
essive-modal — —
inessive indirektben indirektekben
superessive indirekten indirekteken
adessive indirektnél indirekteknél
illative indirektbe indirektekbe
sublative indirektre indirektekre
allative indirekthez indirektekhez
elative indirektből indirektekből
delative indirektről indirektekről
ablative indirekttől indirektektől
non-attributive
possessive – singular
indirekté indirekteké
non-attributive
possessive – plural
indirektéi indirektekéi

Derived terms

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

Further reading

  • indirekt in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Swedish

Etymology

in- +‎ direkt

Adjective

indirekt (not comparable)

  1. indirect

Conjugation

Inflection of indirekt
Indefinite positive comparative superlative1
common singular indirekt — —
neuter singular indirekt — —
plural indirekta — —
masculine plural2 indirekte — —
Definite positive comparative superlative
masculine singular3 indirekte — —
all indirekta — —

1 The indefinite superlative forms are only used in the predicative.
2 Dated or archaic.
3 Only used, optionally, to refer to things whose natural gender is masculine.

Adverb

indirekt (not comparable)

  1. indirectly