indicativ

Romanian

Etymology

    Borrowed from French indicatif. By surface analysis, indica + -tiv.

    Noun

    indicativ n (plural indicativi)

    1. indicative

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative indicativ indicativul indicativi indicativile
    genitive-dative indicativ indicativului indicativi indicativilor
    vocative indicativule indicativilor