indelning

Swedish

Etymology

From indela +‎ -ning.

Noun

indelning c

  1. division, partition (the act of separating into parts, or the result of such an act)

Declension

Derived terms

  • balkindelning
  • epokindelning
  • gruppindelning
  • indelningsgrund
  • indelningsverk
  • kapitelindelning
  • kastindelning
  • kategoriindelning
  • klassindelning
  • kommunindelning
  • länsindelning
  • momentindelning
  • områdesindelning
  • periodindelning
  • regionindelning
  • rumsindelning
  • skiftindelning
  • styckeindelning
  • tidsindelning
  • tomtindelning
  • valkretsindelning
  • zonindelning
  • ämnesindelning

Further reading

  • “indelning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)

Anagrams