incuratus

Latin

Etymology

    From in- + cūrātus (“taken care of; cured”).

    Pronunciation

    Adjective

    incūrātus (feminine incūrāta, neuter incūrātum); first/second-declension adjective

    1. uncared-for
    2. uncured

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative incūrātus incūrāta incūrātum incūrātī incūrātae incūrāta
    genitive incūrātī incūrātae incūrātī incūrātōrum incūrātārum incūrātōrum
    dative incūrātō incūrātae incūrātō incūrātīs
    accusative incūrātum incūrātam incūrātum incūrātōs incūrātās incūrāta
    ablative incūrātō incūrātā incūrātō incūrātīs
    vocative incūrāte incūrāta incūrātum incūrātī incūrātae incūrāta

    References

    • “incuratus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “incuratus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers