inconsumptus

Latin

Etymology

    From in- + cōnsūmptus (“consumed”).

    Pronunciation

    Adjective

    incōnsūmptus (feminine incōnsūmpta, neuter incōnsūmptum); first/second-declension adjective

    1. unconsumed, undiminished

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative incōnsūmptus incōnsūmpta incōnsūmptum incōnsūmptī incōnsūmptae incōnsūmpta
    genitive incōnsūmptī incōnsūmptae incōnsūmptī incōnsūmptōrum incōnsūmptārum incōnsūmptōrum
    dative incōnsūmptō incōnsūmptae incōnsūmptō incōnsūmptīs
    accusative incōnsūmptum incōnsūmptam incōnsūmptum incōnsūmptōs incōnsūmptās incōnsūmpta
    ablative incōnsūmptō incōnsūmptā incōnsūmptō incōnsūmptīs
    vocative incōnsūmpte incōnsūmpta incōnsūmptum incōnsūmptī incōnsūmptae incōnsūmpta

    References

    • “inconsumptus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inconsumptus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers