inconsolabilis

Latin

Etymology

    From in- + cōnsōlābilis (“consolable”).

    Pronunciation

    Adjective

    incōnsōlābilis (neuter incōnsōlābile); third-declension two-termination adjective

    1. inconsolable
    2. (figuratively) incurable

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative incōnsōlābilis incōnsōlābile incōnsōlābilēs incōnsōlābilia
    genitive incōnsōlābilis incōnsōlābilium
    dative incōnsōlābilī incōnsōlābilibus
    accusative incōnsōlābilem incōnsōlābile incōnsōlābilīs
    incōnsōlābilēs
    incōnsōlābilia
    ablative incōnsōlābilī incōnsōlābilibus
    vocative incōnsōlābilis incōnsōlābile incōnsōlābilēs incōnsōlābilia

    References