incarceratus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of incarcerō (“to incarcerate”).

Pronunciation

Participle

incarcerātus (feminine incarcerāta, neuter incarcerātum); first/second-declension participle (Medieval Latin)

  1. incarcerated

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative incarcerātus incarcerāta incarcerātum incarcerātī incarcerātae incarcerāta
genitive incarcerātī incarcerātae incarcerātī incarcerātōrum incarcerātārum incarcerātōrum
dative incarcerātō incarcerātae incarcerātō incarcerātīs
accusative incarcerātum incarcerātam incarcerātum incarcerātōs incarcerātās incarcerāta
ablative incarcerātō incarcerātā incarcerātō incarcerātīs
vocative incarcerāte incarcerāta incarcerātum incarcerātī incarcerātae incarcerāta

Noun

incarcerātus m (genitive incarcerātī); second declension (Medieval Latin)

  1. prisoner

Declension

Second-declension noun.

singular plural
nominative incarcerātus incarcerātī
genitive incarcerātī incarcerātōrum
dative incarcerātō incarcerātīs
accusative incarcerātum incarcerātōs
ablative incarcerātō incarcerātīs
vocative incarcerāte incarcerātī

References