incantat

See also: încântat

Latin

Verb

incantat

  1. third-person singular present active indicative of incantō

Romanian

Alternative forms

Etymology

    Learned borrowing from Latin incantatus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.kanˈtat/
    • Rhymes: -at
    • Hyphenation: in‧can‧tat

    Adjective

    incantat m or n (feminine singular incantată, masculine plural incantați, feminine/neuter plural incantate)

    1. (literary) bewitched
      Synonym: vrăjit

    Declension

    Declension of incantat
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite incantat incantată incantați incantate
    definite incantatul incantata incantații incantatele
    genitive-
    dative
    indefinite incantat incantate incantați incantate
    definite incantatului incantatei incantaților incantatelor

    References

    • incantat in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN