impietate
Latin
Noun
impietāte
- ablative singular of impietās
Romanian
Etymology
Borrowed from French impiété. By surface analysis, in- + pietate.
Noun
impietate f (plural impietăți)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | impietate | impietatea | impietati | impietatile |
| genitive-dative | impietati | impietatii | impietati | impietatilor |
| vocative | impietate, impietateo | impietatilor | ||