imperturbabil
Romanian
Etymology
Etymology tree
Borrowed from French imperturbable. By surface analysis, in- + perturbabil.
Adjective
imperturbabil m or n (feminine singular imperturbabilă, masculine plural imperturbabili, feminine/neuter plural imperturbabile)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | imperturbabil | imperturbabilă | imperturbabili | imperturbabile | ||
| definite | imperturbabilul | imperturbabila | imperturbabilii | imperturbabilele | |||
| genitive- dative |
indefinite | imperturbabil | imperturbabile | imperturbabili | imperturbabile | ||
| definite | imperturbabilului | imperturbabilei | imperturbabililor | imperturbabilelor | |||