immemoratus

Latin

Etymology

    From in- (“un-”) + memorātus (“having been recounted”).

    Pronunciation

    Adjective

    immemorātus (feminine immemorāta, neuter immemorātum); first/second-declension adjective

    1. unmentioned, untold

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative immemorātus immemorāta immemorātum immemorātī immemorātae immemorāta
    genitive immemorātī immemorātae immemorātī immemorātōrum immemorātārum immemorātōrum
    dative immemorātō immemorātae immemorātō immemorātīs
    accusative immemorātum immemorātam immemorātum immemorātōs immemorātās immemorāta
    ablative immemorātō immemorātā immemorātō immemorātīs
    vocative immemorāte immemorāta immemorātum immemorātī immemorātae immemorāta

    References

    • “immemoratus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “immemoratus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers