imbecillior
Latin
Adjective
imbēcillior (comparative, neuter imbēcillius); third declension
- comparative degree of imbēcillus
- 106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior De Senectute 30:
- Cȳrus quidem apud Xenophontem eō sermōne quem moriēns habuit, cum admodum senex esset, negat sē umquam sēnsisse senectūtem suam imbēcilliōrem factam quam adulēscentiā fuisset.
- Indeed Cyrus, as written in Xenophon, within that discourse which [Cyrus] delivered while dying — though he was then quite an old man — he declared that he never felt his own old age had become any weaker than the time of his youth had been.
- Cȳrus quidem apud Xenophontem eō sermōne quem moriēns habuit, cum admodum senex esset, negat sē umquam sēnsisse senectūtem suam imbēcilliōrem factam quam adulēscentiā fuisset.
Declension
Third-declension comparative adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | imbēcillior | imbēcillius | imbēcilliōrēs | imbēcilliōra | |
| genitive | imbēcilliōris | imbēcilliōrum | |||
| dative | imbēcilliōrī | imbēcilliōribus | |||
| accusative | imbēcilliōrem | imbēcillius | imbēcilliōrēs imbēcilliōrīs |
imbēcilliōra | |
| ablative | imbēcilliōre imbēcilliōrī |
imbēcilliōribus | |||
| vocative | imbēcillior | imbēcillius | imbēcilliōrēs | imbēcilliōra | |