iluzii

Esperanto

Etymology

    From iluzio (“illusion”, noun) + -i (verbal suffix).

    Pronunciation

    • IPA(key): /iluˈzii/
    • Rhymes: -ii
    • Syllabification: i‧lu‧zi‧i

    Verb

    iluzii (present iluzias, past iluziis, future iluzios, conditional iluzius, volitive iluziu)

    1. (intransitive) to be deluded, to have an illusion
    2. (transitive) to delude (to deceive; to illude, to fool)
      Synonyms: mistifiki, trompi

    Conjugation

    Conjugation of iluzii
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense iluzias iluziis iluzios
    active participle iluzianta iluziantaj iluziinta iluziintaj iluzionta iluziontaj
    acc. iluziantan iluziantajn iluziintan iluziintajn iluziontan iluziontajn
    passive participle iluziata iluziataj iluziita iluziitaj iluziota iluziotaj
    acc. iluziatan iluziatajn iluziitan iluziitajn iluziotan iluziotajn
    nominal active participle iluzianto iluziantoj iluziinto iluziintoj iluzionto iluziontoj
    acc. iluzianton iluziantojn iluziinton iluziintojn iluzionton iluziontojn
    nominal passive participle iluziato iluziatoj iluziito iluziitoj iluzioto iluziotoj
    acc. iluziaton iluziatojn iluziiton iluziitojn iluzioton iluziotojn
    adverbial active participle iluziante iluziinte iluzionte
    adverbial passive participle iluziate iluziite iluziote
    infinitive iluzii imperative iluziu conditional iluzius

    References

    Romanian

    Pronunciation

    • IPA(key): [iˈlu.ziʲ]
    • Rhymes: -uziʲ
    • Hyphenation: i‧lu‧zii

    Noun

    iluzii f

    1. inflection of iluzie:
      1. genitive/dative indefinite singular
      2. nominative/accusative/genitive/dative indefinite plural