ilustru

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /iˈlustru/
  • Rhymes: -ustru
  • Syllabification: i‧lus‧tru

Verb

ilustru

  1. imperative of ilustri

Romanian

Etymology

    Borrowed from French illustre, from Latin illustris.

    Adjective

    ilustru m or n (feminine singular ilustră, masculine plural iluștri, feminine/neuter plural ilustre)

    1. illustrious

    Declension

    Declension of ilustru
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite ilustru ilustră iluștri ilustre
    definite ilustrul ilustra iluștrii ilustrele
    genitive-
    dative
    indefinite ilustru ilustre iluștri ilustre
    definite ilustrului ilustrei iluștrilor ilustrelor