ilustrator

See also: ilustrátor

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin illūstrātor.

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.lusˈtra.tɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: i‧lus‧tra‧tor

    Noun

    ilustrator m pers (female equivalent ilustratorka)

    1. illustrator

    Declension

    Declension of ilustrator
    singular plural
    nominative ilustrator ilustratorzy, ilustratory1
    genitive ilustratora ilustratorów
    dative ilustratorowi ilustratorom
    accusative ilustratora ilustratorów
    instrumental ilustratorem ilustratorami
    locative ilustratorze ilustratorach
    vocative ilustratorze ilustratorzy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “ilustrator”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ilustrator”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French illustrateur.

      Noun

      ilustrator m (plural ilustratori)

      1. illustrator

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative ilustrator ilustratorul ilustratori ilustratorii
      genitive-dative ilustrator ilustratorului ilustratori ilustratorilor
      vocative ilustratorule ilustratorilor

      Serbo-Croatian

      Pronunciation

      • IPA(key): /ilǔstraːtor/
      • Hyphenation: i‧lus‧tra‧tor

      Noun

      ilùstrātor m anim (Cyrillic spelling илу̀стра̄тор)

      1. illustrator

      Declension

      Declension of ilustrator
      singular plural
      nominative ilustrator ilustratori
      genitive ilustratora ilustratora
      dative ilustratoru ilustratorima
      accusative ilustratora ilustratore
      vocative ilustratore ilustratori
      locative ilustratoru ilustratorima
      instrumental ilustratorom ilustratorima