illectus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of illiciō (“entice, seduce”).

Alternative forms

Participle

illectus (feminine illecta, neuter illectum); first/second-declension participle

  1. enticed, seduced, having been seduced
Declension

First/second-declension adjective.

Etymology 2

Alternative forms

Noun

illectus m (genitive illectūs); fourth declension

  1. seduction
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative illectus illectūs
genitive illectūs illectuum
dative illectuī illectibus
accusative illectum illectūs
ablative illectū illectibus
vocative illectus illectūs

Etymology 3

    From in- + lēctus (“collected; read”).

    Alternative forms

    Adjective

    illēctus (feminine illēcta, neuter illēctum); first/second-declension adjective

    1. uncollected
    2. unread
    Declension

    First/second-declension adjective.

    References