ilham

See also: Ilham, İlham, and îlham

Azerbaijani

Etymology

    Derived from Arabic إِلْهَام (ʔilhām).

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    ilham (definite accusative ilhamı, plural ilhamlar)

    1. inspiration
      ilham almaq ― to be inspired, to receive inspiration
      • c. 1960, “Gecələr Yuxusuz Qoymusan Məni”‎[2]performed by Rubaba Muradova:
        Mən ilham alıram incə səsindən,
        Qəlbləri oxşayan xoş nəfəsindən.
        Bilmirəm mələksən, yoxsa nəsən sən?
        Qəlbimin evində şahlıq edirsən.
        I'm inspired by your gentle voice,
        By the pleasant breath that touches hearts.
        I don't know if you're an angel or what?
        You reign in the house of my heart.

    Declension

    Declension of ilham
    singular plural
    nominative ilhamilhamlar
    definite accusative ilhamıilhamları
    dative ilhamailhamlara
    locative ilhamdailhamlarda
    ablative ilhamdanilhamlardan
    definite genitive ilhamınilhamların
    Possessive forms of ilham
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamım ilhamlarım
    sənin (“your”) ilhamın ilhamların
    onun (“his/her/its”) ilhamı ilhamları
    bizim (“our”) ilhamımız ilhamlarımız
    sizin (“your”) ilhamınız ilhamlarınız
    onların (“their”) ilhamı or ilhamları ilhamları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamımı ilhamlarımı
    sənin (“your”) ilhamını ilhamlarını
    onun (“his/her/its”) ilhamını ilhamlarını
    bizim (“our”) ilhamımızı ilhamlarımızı
    sizin (“your”) ilhamınızı ilhamlarınızı
    onların (“their”) ilhamını or ilhamlarını ilhamlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamıma ilhamlarıma
    sənin (“your”) ilhamına ilhamlarına
    onun (“his/her/its”) ilhamına ilhamlarına
    bizim (“our”) ilhamımıza ilhamlarımıza
    sizin (“your”) ilhamınıza ilhamlarınıza
    onların (“their”) ilhamına or ilhamlarına ilhamlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamımda ilhamlarımda
    sənin (“your”) ilhamında ilhamlarında
    onun (“his/her/its”) ilhamında ilhamlarında
    bizim (“our”) ilhamımızda ilhamlarımızda
    sizin (“your”) ilhamınızda ilhamlarınızda
    onların (“their”) ilhamında or ilhamlarında ilhamlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamımdan ilhamlarımdan
    sənin (“your”) ilhamından ilhamlarından
    onun (“his/her/its”) ilhamından ilhamlarından
    bizim (“our”) ilhamımızdan ilhamlarımızdan
    sizin (“your”) ilhamınızdan ilhamlarınızdan
    onların (“their”) ilhamından or ilhamlarından ilhamlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) ilhamımın ilhamlarımın
    sənin (“your”) ilhamının ilhamlarının
    onun (“his/her/its”) ilhamının ilhamlarının
    bizim (“our”) ilhamımızın ilhamlarımızın
    sizin (“your”) ilhamınızın ilhamlarınızın
    onların (“their”) ilhamının or ilhamlarının ilhamlarının

    Derived terms

    • İlham (male given name)
    • ilhamverici
    • ilhamlanmaq
      • ilhamlandırmaq

    Further reading

    • “ilham” in Obastan.com.

    Crimean Tatar

    Other scripts
    Cyrillic ильхам (ilʹham)
    Roman

    Etymology

    From Arabic إِلْهَام (ʔilhām).

    Pronunciation

    • Hyphenation: il‧ham

    Noun

    ilham

    1. inspiration

    Declension

    Declension of ilham
    singular plural
    nominative ilham ilhamlar
    genitive ilhamnıñ ilhamlarnıñ
    dative ilhamğa ilhamlarğa
    accusative ilhamnı ilhamlarnı
    locative ilhamda ilhamlarda
    ablative ilhamdan ilhamlardan

    Derived terms

    • ilham almaq
    • ilham bermek
    • ilhamcı
    • ilhamlanmaq
    • ilhamlı

    References

    Indonesian

    Etymology

    From Malay ilham, from Arabic إِلْهَام (ʔilhām, “inspiration”).[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɪlham/
    • Rhymes: -ham, -am, -m
    • Hyphenation: il‧ham

    Noun

    ilham (plural ilham-ilham)

    1. inspiration:
      1. (Islam) a supernatural divine influence on the prophets, apostles, or sacred writers, by which they were qualified to communicate moral or religious truth with authority; a supernatural influence which qualifies people to receive and communicate divine truth; also, the truth communicated
      2. the person, object, situation, or act of an elevating or stimulating influence upon the intellect, emotions or creativity
        Synonym: inspirasi

    Derived terms

    • diilhami
    • diilhamkan
    • keilhaman
    • mengilhami
    • mengilhamkan
    • pengilhaman

    References

    1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

    Further reading

    Malay

    Etymology

    Borrowed from Arabic إِلْهَام (ʔilhām, “inspiration”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈilham/ [ˈʔil.ham]
    • Rhymes: -ilham, -am
    • Hyphenation: il‧ham

    Noun

    ilham (Jawi spelling الهام, plural ilham-ilham)

    1. (Islam) sign[1] (from God's)
    2. inspiration[1]
      Synonym: inspirasi

    Derived terms

    • berilhamkan
    • mengilhami
    • mengilhamkan
    • pengilham

    Descendants

    • > Indonesian: ilham

    References

    1. ↑ 1.0 1.1 “ilham”, in Kamus Dewan [The Institute Dictionary] (in Malay), Fourth edition, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2005, →ISBN

    Further reading

    Portuguese

    Pronunciation

    • (Brazil) IPA(key): /ˈi.ʎɐ̃w̃/ [ˈi.ʎɐ̃ʊ̯̃]

    • Hyphenation: i‧lham

    Verb

    ilham

    1. third-person plural present indicative of ilhar

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish الهام (ilhâm, “inspiration”), borrowed from Arabic إِلْهَام (ʔilhām, “inspiration”).

      Pronunciation

      • IPA(key): /il.hɑm/

      Noun

      ilham (definite accusative ilhamı, plural ilhamlar)

      1. inspiration
        Synonym: esin

      Declension

      Declension of ilham
      singular plural
      nominative ilham ilhamlar
      definite accusative ilhamı ilhamları
      dative ilhama ilhamlara
      locative ilhamda ilhamlarda
      ablative ilhamdan ilhamlardan
      genitive ilhamın ilhamların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular ilhamım ilhamlarım
      2nd singular ilhamın ilhamların
      3rd singular ilhamı ilhamları
      1st plural ilhamımız ilhamlarımız
      2nd plural ilhamınız ilhamlarınız
      3rd plural ilhamları ilhamları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular ilhamımı ilhamlarımı
      2nd singular ilhamını ilhamlarını
      3rd singular ilhamını ilhamlarını
      1st plural ilhamımızı ilhamlarımızı
      2nd plural ilhamınızı ilhamlarınızı
      3rd plural ilhamlarını ilhamlarını
      dative
      singular plural
      1st singular ilhamıma ilhamlarıma
      2nd singular ilhamına ilhamlarına
      3rd singular ilhamına ilhamlarına
      1st plural ilhamımıza ilhamlarımıza
      2nd plural ilhamınıza ilhamlarınıza
      3rd plural ilhamlarına ilhamlarına
      locative
      singular plural
      1st singular ilhamımda ilhamlarımda
      2nd singular ilhamında ilhamlarında
      3rd singular ilhamında ilhamlarında
      1st plural ilhamımızda ilhamlarımızda
      2nd plural ilhamınızda ilhamlarınızda
      3rd plural ilhamlarında ilhamlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular ilhamımdan ilhamlarımdan
      2nd singular ilhamından ilhamlarından
      3rd singular ilhamından ilhamlarından
      1st plural ilhamımızdan ilhamlarımızdan
      2nd plural ilhamınızdan ilhamlarınızdan
      3rd plural ilhamlarından ilhamlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular ilhamımın ilhamlarımın
      2nd singular ilhamının ilhamlarının
      3rd singular ilhamının ilhamlarının
      1st plural ilhamımızın ilhamlarımızın
      2nd plural ilhamınızın ilhamlarınızın
      3rd plural ilhamlarının ilhamlarının

      Further reading

      • “ilham”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu