ikonoklasta

See also: ikonoklastą

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Medieval Latin īconoclasta, from Ancient Greek εἰκονοκλάστης (eikonoklástēs).

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.kɔ.nɔˈklas.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -asta
    • Syllabification: i‧ko‧no‧klas‧ta

    Noun

    ikonoklasta m pers

    1. (historical, Christianity) iconoclast (one who destroys religious images or icons)
      Synonyms: obrazoburca, ikonoburca

    Declension

    Declension of ikonoklasta
    singular plural
    nominative ikonoklasta ikonoklaści, ikonoklasty1
    genitive ikonoklasty ikonoklastów
    dative ikonoklaście ikonoklastom
    accusative ikonoklastę ikonoklastów
    instrumental ikonoklastą ikonoklastami
    locative ikonoklaście ikonoklastach
    vocative ikonoklasto ikonoklaści

    1Deprecative.

    Further reading

    • “ikonoklasta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ikonoklasta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)