ihata

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish احاطه (ihata), from Arabic إِحَاطَة (ʔiḥāṭa).

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.haː.tɐ/

    Noun

    ihata (definite accusative ihatayı, plural ihatalar)(obsolete)

    1. encirclement, encompassment
    2. (figuratively) grasp, understanding, knowledge, cognizance

    Declension

    Declension of ihata
    singular plural
    nominative ihata ihatalar
    definite accusative ihatayı ihataları
    dative ihataya ihatalara
    locative ihatada ihatalarda
    ablative ihatadan ihatalardan
    genitive ihatanın ihataların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular ihatam ihatalarım
    2nd singular ihatan ihataların
    3rd singular ihatası ihataları
    1st plural ihatamız ihatalarımız
    2nd plural ihatanız ihatalarınız
    3rd plural ihataları ihataları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular ihatamı ihatalarımı
    2nd singular ihatanı ihatalarını
    3rd singular ihatasını ihatalarını
    1st plural ihatamızı ihatalarımızı
    2nd plural ihatanızı ihatalarınızı
    3rd plural ihatalarını ihatalarını
    dative
    singular plural
    1st singular ihatama ihatalarıma
    2nd singular ihatana ihatalarına
    3rd singular ihatasına ihatalarına
    1st plural ihatamıza ihatalarımıza
    2nd plural ihatanıza ihatalarınıza
    3rd plural ihatalarına ihatalarına
    locative
    singular plural
    1st singular ihatamda ihatalarımda
    2nd singular ihatanda ihatalarında
    3rd singular ihatasında ihatalarında
    1st plural ihatamızda ihatalarımızda
    2nd plural ihatanızda ihatalarınızda
    3rd plural ihatalarında ihatalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular ihatamdan ihatalarımdan
    2nd singular ihatandan ihatalarından
    3rd singular ihatasından ihatalarından
    1st plural ihatamızdan ihatalarımızdan
    2nd plural ihatanızdan ihatalarınızdan
    3rd plural ihatalarından ihatalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular ihatamın ihatalarımın
    2nd singular ihatanın ihatalarının
    3rd singular ihatasının ihatalarının
    1st plural ihatamızın ihatalarımızın
    2nd plural ihatanızın ihatalarınızın
    3rd plural ihatalarının ihatalarının

    Derived terms

    • ihata etmek (“to encircle, to grasp”)