ianizarus

Latin

Alternative forms

  • ianissarus, ianissarius, iannizzarus, ianizerus, ianezarus, ianicharus, ianitsarus

Etymology

    Borrowed from Italian giannizzero, from Ottoman Turkish یڭیچری (yeñiçeri), from یڭی (yeñi, “new”) + چری (çeri, “soldier”).

    Noun

    ianizarus m (genitive ianizarī); second declension

    1. (Renaissance Latin) janissary
      • 1724, Johann Peter von Ludewi, Reliquiae manuscriptorum omnis aevi diplomatum ac monumentorum, ineditorum adhuc‎[1], volume 6, page 311:
        Ianizarii præterea et hoc elogii bellici merentur, sua Sclopeta, bombardas, etc.
        Moreover, the Janissaries also deserve this military distinction for their firearms, cannons, etc.

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative ianizarus ianizarī
    genitive ianizarī ianizarōrum
    dative ianizarō ianizarīs
    accusative ianizarum ianizarōs
    ablative ianizarō ianizarīs
    vocative ianizare ianizarī

    References

    • János Harmatta, Iván Boronkai, et al., editors (1983– ), “iannizzarus”, in Lexicon Latinitatis Medii Aevi Hungariae‎[2], Budapest: Akadémiai Kiadó, →OCLC
    • ianizarus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[3], pre-publication website, 2005-2016