iç

See also: Appendix:Variations of "ic"

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic ич
Arabic ایچ

Pronunciation

  • IPA(key): [it͡ʃ], [it͡s]
  • Audio (Baku):(file)
  • Audio (Baku):(file)

Etymology 1

    Inherited from Proto-Turkic *ič (“the interior of something”).

    Noun

    iç (definite accusative içi, plural içlər)

    1. inner part, interior
    2. the inside
      Synonyms: içəri, daxil
    3. entrails, guts, internal organs, entrails
      Synonym: içalat
    4. core
    5. filling
    6. the inward nature of a person
    Declension
    Declension of iç
    singular plural
    nominative içiçlər
    definite accusative içiiçləri
    dative içəiçlərə
    locative içdəiçlərdə
    ablative içdəniçlərdən
    definite genitive içiniçlərin
    Possessive forms of iç
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) içim içlərim
    sənin (“your”) için içlərin
    onun (“his/her/its”) içi içləri
    bizim (“our”) içimiz içlərimiz
    sizin (“your”) içiniz içləriniz
    onların (“their”) içi or içləri içləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) içimi içlərimi
    sənin (“your”) içini içlərini
    onun (“his/her/its”) içini içlərini
    bizim (“our”) içimizi içlərimizi
    sizin (“your”) içinizi içlərinizi
    onların (“their”) içini or içlərini içlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) içimə içlərimə
    sənin (“your”) içinə içlərinə
    onun (“his/her/its”) içinə içlərinə
    bizim (“our”) içimizə içlərimizə
    sizin (“your”) içinizə içlərinizə
    onların (“their”) içinə or içlərinə içlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) içimdə içlərimdə
    sənin (“your”) içində içlərində
    onun (“his/her/its”) içində içlərində
    bizim (“our”) içimizdə içlərimizdə
    sizin (“your”) içinizdə içlərinizdə
    onların (“their”) içində or içlərində içlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) içimdən içlərimdən
    sənin (“your”) içindən içlərindən
    onun (“his/her/its”) içindən içlərindən
    bizim (“our”) içimizdən içlərimizdən
    sizin (“your”) içinizdən içlərinizdən
    onların (“their”) içindən or içlərindən içlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) içimin içlərimin
    sənin (“your”) içinin içlərinin
    onun (“his/her/its”) içinin içlərinin
    bizim (“our”) içimizin içlərimizin
    sizin (“your”) içinizin içlərinizin
    onların (“their”) içinin or içlərinin içlərinin

    Adjective

    iç (comparative daha iç, superlative ən iç)

    1. interior, inner
    Derived terms

    Etymology 2

    Verb

    iç

    1. second-person singular imperative of içmək

    Further reading

    Crimean Tatar

    Etymology 1

    From Old Turkic iç, from Proto-Turkic.

    Noun

    iç

    1. inside, interior part of something

    Etymology 2

    Borrowed from Persian هیچ (hič).

    Adverb

    iç

    1. any, no, none, nothing
      İç kimse körmedim ― I haven't seen anybody; I've seen nobody
    2. at all
      Bunı iç de istemeyim ― I don't want this at all.
    Usage notes
    • Colloquial form: eş

    Khalaj

    Perso-Arabic ایچ

    Etymology

    From Proto-Turkic *ič (“inside, the interior of something”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɪt͡ʃ]
    • (Xarrâbî) IPA(key): [ɪt͡ʃ]

    Noun

    iç (definite accusative içü, plural içlər)

    1. inside, interior

    Declension

    Declension of iç
    singular plural
    nominative iç içlər
    genitive içü̂ñ içlərü̂ñ
    dative içkə içlərkə
    definite accusative içü içlərü
    locative iççə içlərçə
    ablative içdə içlərdə
    instrumental içlə içlərlə
    equative içvâra içlərvâra

    Derived terms

    References

    • Doerfer, Gerhard (1980), Wörterbuch des Chaladsch (Dialekt von Charrab) [Khalaj dictionary] (in German), Budapest: Akadémiai Kiadó
    • Doerfer, Gerhard (1988), Grammatik des Chaladsch [Grammar of Khalaj] (in German), Wiesbaden: Harrassowitz, →ISBN, →OCLC

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈit͡ʃ/

    Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish ایچ (iç, “inside, interior”), from Proto-Turkic *ič (“the interior of something”). Cognate with Old Turkic 𐰃𐰲 (ič), Azerbaijani iç, Turkmen iç, Kazakh іш (iš), Kyrgyz ич (ic), etc.

    Noun

    iç (definite accusative içi, plural içler)

    1. inside, interior part of something
      evin içi ― the interior of the house
    2. space in hollow objects
    3. any clothing worn between the skin and the outer clothing
    4. mind, soul, heart
      Synonyms: kalp, yürek
      • Sibel Alaş (1998), “Çok Ayıp”‎[2] (in Turkish):
        Bilsen neler geçiyor içimden
        Ama söyleyemem çok ayıp.
    5. pit (of a fruit)
    6. stuffing
    7. intestine, entrails
    8. offal

    Adjective

    iç

    1. inner, interior
    2. inner; relating to the person's mental, spiritual or psychological makeup
    3. domestic
      Synonym: domestik
      iç ilişkiler ― domestic relations
    Declension
    Declension of iç
    singular plural
    nominative iç içler
    definite accusative içi içleri
    dative içe içlere
    locative içte içlerde
    ablative içten içlerden
    genitive için içlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular içim içlerim
    2nd singular için içlerin
    3rd singular içi içleri
    1st plural içimiz içlerimiz
    2nd plural içiniz içleriniz
    3rd plural içleri içleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular içimi içlerimi
    2nd singular içini içlerini
    3rd singular içini içlerini
    1st plural içimizi içlerimizi
    2nd plural içinizi içlerinizi
    3rd plural içlerini içlerini
    dative
    singular plural
    1st singular içime içlerime
    2nd singular içine içlerine
    3rd singular içine içlerine
    1st plural içimize içlerimize
    2nd plural içinize içlerinize
    3rd plural içlerine içlerine
    locative
    singular plural
    1st singular içimde içlerimde
    2nd singular içinde içlerinde
    3rd singular içinde içlerinde
    1st plural içimizde içlerimizde
    2nd plural içinizde içlerinizde
    3rd plural içlerinde içlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular içimden içlerimden
    2nd singular içinden içlerinden
    3rd singular içinden içlerinden
    1st plural içimizden içlerimizden
    2nd plural içinizden içlerinizden
    3rd plural içlerinden içlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular içimin içlerimin
    2nd singular içinin içlerinin
    3rd singular içinin içlerinin
    1st plural içimizin içlerimizin
    2nd plural içinizin içlerinizin
    3rd plural içlerinin içlerinin
    Antonyms
    Derived terms

    Further reading

    • “iç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

    Etymology 2

    Verb

    iç

    1. second-person singular imperative of içmek

    Further reading

    • “iç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
    • Nişanyan, Sevan (2002–), “iç”, in Nişanyan Sözlük
    • Ayverdi, İlhan (2010), “iç”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
    • “iç”, in Türkiye'de halk ağzından derleme sözlüğü [Compilation Dictionary of Popular Speech in Turkey] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1982