husumet

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish خصومت (husûmet), from Arabic خُصُومَة (ḵuṣūma).

    Pronunciation

    • IPA(key): /hu.suːˈmet/
    • Hyphenation: hu‧su‧met

    Noun

    husumet (definite accusative husumeti, uncountable)

    1. animosity, enmity, hostility
      Synonym: düşmanlık

    Declension

    Declension of husumet
    singular plural
    nominative husumet —
    definite accusative husumeti —
    dative husumete —
    locative husumette —
    ablative husumetten —
    genitive husumetin —
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular husumetim husumetlerim
    2nd singular husumetin husumetlerin
    3rd singular husumeti husumetleri
    1st plural husumetimiz husumetlerimiz
    2nd plural husumetiniz husumetleriniz
    3rd plural husumetleri husumetleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular husumetimi husumetlerimi
    2nd singular husumetini husumetlerini
    3rd singular husumetini husumetlerini
    1st plural husumetimizi husumetlerimizi
    2nd plural husumetinizi husumetlerinizi
    3rd plural husumetlerini husumetlerini
    dative
    singular plural
    1st singular husumetime husumetlerime
    2nd singular husumetine husumetlerine
    3rd singular husumetine husumetlerine
    1st plural husumetimize husumetlerimize
    2nd plural husumetinize husumetlerinize
    3rd plural husumetlerine husumetlerine
    locative
    singular plural
    1st singular husumetimde husumetlerimde
    2nd singular husumetinde husumetlerinde
    3rd singular husumetinde husumetlerinde
    1st plural husumetimizde husumetlerimizde
    2nd plural husumetinizde husumetlerinizde
    3rd plural husumetlerinde husumetlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular husumetimden husumetlerimden
    2nd singular husumetinden husumetlerinden
    3rd singular husumetinden husumetlerinden
    1st plural husumetimizden husumetlerimizden
    2nd plural husumetinizden husumetlerinizden
    3rd plural husumetlerinden husumetlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular husumetimin husumetlerimin
    2nd singular husumetinin husumetlerinin
    3rd singular husumetinin husumetlerinin
    1st plural husumetimizin husumetlerimizin
    2nd plural husumetinizin husumetlerinizin
    3rd plural husumetlerinin husumetlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular husumetim —
    2nd singular husumetsin —
    3rd singular husumet
    husumettir
    —
    1st plural husumetiz —
    2nd plural husumetsiniz —
    3rd plural husumetler —

    Derived terms

    • husumetli
    • kusumetkâr

    Further reading