huolittelematon

Finnish

Participle

huolittelematon

  1. negative participle of huolitella

Declension

Inflection of huolittelematon (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
nominative huolittelematon huolittelemattomat
genitive huolittelemattoman huolittelemattomien
partitive huolittelematonta huolittelemattomia
illative huolittelemattomaan huolittelemattomiin
singular plural
nominative huolittelematon huolittelemattomat
accusative nom. huolittelematon huolittelemattomat
gen. huolittelemattoman
genitive huolittelemattoman huolittelemattomien
huolittelematonten rare
partitive huolittelematonta huolittelemattomia
inessive huolittelemattomassa huolittelemattomissa
elative huolittelemattomasta huolittelemattomista
illative huolittelemattomaan huolittelemattomiin
adessive huolittelemattomalla huolittelemattomilla
ablative huolittelemattomalta huolittelemattomilta
allative huolittelemattomalle huolittelemattomille
essive huolittelemattomana huolittelemattomina
translative huolittelemattomaksi huolittelemattomiksi
abessive huolittelemattomatta huolittelemattomitta
instructive — huolittelemattomin
comitative — huolittelemattomine
Possessive forms of huolittelematon (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
Rare. Only used with substantive adjectives.
first-person singular possessor
singular plural
nominative huolittelemattomani huolittelemattomani
accusative nom. huolittelemattomani huolittelemattomani
gen. huolittelemattomani
genitive huolittelemattomani huolittelemattomieni
huolittelematonteni rare
partitive huolittelematontani huolittelemattomiani
inessive huolittelemattomassani huolittelemattomissani
elative huolittelemattomastani huolittelemattomistani
illative huolittelemattomaani huolittelemattomiini
adessive huolittelemattomallani huolittelemattomillani
ablative huolittelemattomaltani huolittelemattomiltani
allative huolittelemattomalleni huolittelemattomilleni
essive huolittelemattomanani huolittelemattominani
translative huolittelemattomakseni huolittelemattomikseni
abessive huolittelemattomattani huolittelemattomittani
instructive — —
comitative — huolittelemattomineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative huolittelemattomasi huolittelemattomasi
accusative nom. huolittelemattomasi huolittelemattomasi
gen. huolittelemattomasi
genitive huolittelemattomasi huolittelemattomiesi
huolittelematontesi rare
partitive huolittelematontasi huolittelemattomiasi
inessive huolittelemattomassasi huolittelemattomissasi
elative huolittelemattomastasi huolittelemattomistasi
illative huolittelemattomaasi huolittelemattomiisi
adessive huolittelemattomallasi huolittelemattomillasi
ablative huolittelemattomaltasi huolittelemattomiltasi
allative huolittelemattomallesi huolittelemattomillesi
essive huolittelemattomanasi huolittelemattominasi
translative huolittelemattomaksesi huolittelemattomiksesi
abessive huolittelemattomattasi huolittelemattomittasi
instructive — —
comitative — huolittelemattominesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative huolittelemattomamme huolittelemattomamme
accusative nom. huolittelemattomamme huolittelemattomamme
gen. huolittelemattomamme
genitive huolittelemattomamme huolittelemattomiemme
huolittelematontemme rare
partitive huolittelematontamme huolittelemattomiamme
inessive huolittelemattomassamme huolittelemattomissamme
elative huolittelemattomastamme huolittelemattomistamme
illative huolittelemattomaamme huolittelemattomiimme
adessive huolittelemattomallamme huolittelemattomillamme
ablative huolittelemattomaltamme huolittelemattomiltamme
allative huolittelemattomallemme huolittelemattomillemme
essive huolittelemattomanamme huolittelemattominamme
translative huolittelemattomaksemme huolittelemattomiksemme
abessive huolittelemattomattamme huolittelemattomittamme
instructive — —
comitative — huolittelemattominemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative huolittelemattomanne huolittelemattomanne
accusative nom. huolittelemattomanne huolittelemattomanne
gen. huolittelemattomanne
genitive huolittelemattomanne huolittelemattomienne
huolittelematontenne rare
partitive huolittelematontanne huolittelemattomianne
inessive huolittelemattomassanne huolittelemattomissanne
elative huolittelemattomastanne huolittelemattomistanne
illative huolittelemattomaanne huolittelemattomiinne
adessive huolittelemattomallanne huolittelemattomillanne
ablative huolittelemattomaltanne huolittelemattomiltanne
allative huolittelemattomallenne huolittelemattomillenne
essive huolittelemattomananne huolittelemattominanne
translative huolittelemattomaksenne huolittelemattomiksenne
abessive huolittelemattomattanne huolittelemattomittanne
instructive — —
comitative — huolittelemattominenne
third-person possessor
singular plural
nominative huolittelemattomansa huolittelemattomansa
accusative nom. huolittelemattomansa huolittelemattomansa
gen. huolittelemattomansa
genitive huolittelemattomansa huolittelemattomiensa
huolittelematontensa rare
partitive huolittelematontaan
huolittelematontansa
huolittelemattomiaan
huolittelemattomiansa
inessive huolittelemattomassaan
huolittelemattomassansa
huolittelemattomissaan
huolittelemattomissansa
elative huolittelemattomastaan
huolittelemattomastansa
huolittelemattomistaan
huolittelemattomistansa
illative huolittelemattomaansa huolittelemattomiinsa
adessive huolittelemattomallaan
huolittelemattomallansa
huolittelemattomillaan
huolittelemattomillansa
ablative huolittelemattomaltaan
huolittelemattomaltansa
huolittelemattomiltaan
huolittelemattomiltansa
allative huolittelemattomalleen
huolittelemattomallensa
huolittelemattomilleen
huolittelemattomillensa
essive huolittelemattomanaan
huolittelemattomanansa
huolittelemattominaan
huolittelemattominansa
translative huolittelemattomakseen
huolittelemattomaksensa
huolittelemattomikseen
huolittelemattomiksensa
abessive huolittelemattomattaan
huolittelemattomattansa
huolittelemattomittaan
huolittelemattomittansa
instructive — —
comitative — huolittelemattomineen
huolittelemattominensa