huiet
Romanian
Etymology
Noun
huiet n (plural huiete)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | huiet | huietul | huiete | huietele |
| genitive-dative | huiet | huietului | huiete | huietelor |
| vocative | huietule | huietelor | ||
huiet n (plural huiete)
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | huiet | huietul | huiete | huietele |
| genitive-dative | huiet | huietului | huiete | huietelor |
| vocative | huietule | huietelor | ||