hugium

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish هجوم (hücum).

    Noun

    hugium n (plural hugiumuri)

    1. (obsolete) assault, attack

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative hugium hugiumul hugiumuri hugiumurile
    genitive-dative hugium hugiumului hugiumuri hugiumurilor
    vocative hugiumule hugiumurilor

    References

    • hugium in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN