hringfinger

Old English

Etymology

From hring (“ring”) +‎ finger (“finger”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈxrinɡˌfin.ɡer/, [ˈr̥iŋɡˌfiŋ.ɡer]

Noun

hringfinger m

  1. ring finger

Declension

Strong a-stem:

Synonyms

Descendants

  • Middle English: ryng fynger, ring fynger
    • English: ring finger