hraka

Icelandic

Verb

hraka (weak verb, third-person singular past indicative hrakaði, supine hrakað)

  1. (impersonal verb, quirky subject) to cause to worsen [with preceding dative ‘someone’] (idiomatically translated as “worsen” or “get worse”, with the dative object as the logical subject)
    Horfunum hrakar jafnt og þétt.
    The outlook is steadily worsening.
    (literally, “It causes the prospects to worsen steadily.”)

Conjugation

hraka – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að hraka
supine sagnbót hrakað
present participle
hrakandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég hraka hrakaði hraki hrakaði
þú hrakar hrakaðir hrakir hrakaðir
hann, hún, það hrakar hrakaði hraki hrakaði
plural við hrökum hrökuðum hrökum hrökuðum
þið hrakið hrökuðuð hrakið hrökuðuð
þeir, þær, þau hraka hrökuðu hraki hrökuðu
imperative boðháttur
singular þú hraka (þú), hrakaðu
plural þið hrakið (þið), hrakiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
hrakast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur að hrakast
supine sagnbót hrakast
present participle
hrakandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég hrakast hrakaðist hrakist hrakaðist
þú hrakast hrakaðist hrakist hrakaðist
hann, hún, það hrakast hrakaðist hrakist hrakaðist
plural við hrökumst hrökuðumst hrökumst hrökuðumst
þið hrakist hrökuðust hrakist hrökuðust
þeir, þær, þau hrakast hrökuðust hrakist hrökuðust
imperative boðháttur
singular þú hrakast (þú), hrakastu
plural þið hrakist (þið), hrakisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Further reading