hinca
See also: hincá
Chavacano
Etymology
Inherited from Spanish hincar (“to kneel”).
Pronunciation
IPA(key): /d͡ʒinˈca/ [d͡ʒin.ˈca]
- Hyphenation: hin‧ca
Verb
hincá
- to kneel
Conjugation
| Zamboanga City | Cavite | |
|---|---|---|
| tense | hinca | |
| past | ya hinca | |
| present | ta hinca | |
| future | ay hinca; hinca; el hinca; (rural/archaic) ey hinca | di hinca |
| gerund | hincando | ? |
| past participle | hincao; hincado | |
| infinitive | hinca | |
| manner | hincada | |
| reciprocal | hincahan | |
| reciprocal past | ya man hincahan; ya'n hincahan | |
| reciprocal present | ta man hincahan; ta'n hincahan | |
| reciprocal future | ay man hincahan; man hincahan; el man hincahan; (rural/archaic) ey man hincahan | |
| reciprocal infinitive | man hincahan | |
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈxin.kɑ/, [ˈhiŋ.kɑ]
Verb
hinca
- second-person singular imperative of hincian
Spanish
Verb
hinca
- inflection of hincar:
- third-person singular present indicative
- second-person singular imperative