hienă
Romanian
Etymology
Borrowed from French hyène, from Latin hyaena, ultimately from Ancient Greek ὕαινα (húaina).
Noun
hienă f (plural hiene)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | hienă | hiena | hiene | hienele |
| genitive-dative | hiene | hienei | hiene | hienelor |
| vocative | hienă, hieno | hienelor | ||