haydut

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish حیدود (haydut), borrowed from Hungarian hajdúk (“armed cattle-drover; hajduk”). Doublet of hödük (“boor, peasant”).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    haydut (definite accusative haydudu, plural haydutlar)

    1. thug, bandit, robber

    Declension

    Declension of haydut
    singular plural
    nominative haydut haydutlar
    definite accusative haydudu haydutları
    dative hayduda haydutlara
    locative haydutta haydutlarda
    ablative hayduttan haydutlardan
    genitive haydudun haydutların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular haydudum haydutlarım
    2nd singular haydudun haydutların
    3rd singular haydudu haydutları
    1st plural haydudumuz haydutlarımız
    2nd plural haydudunuz haydutlarınız
    3rd plural haydutları haydutları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular haydudumu haydutlarımı
    2nd singular haydudunu haydutlarını
    3rd singular haydudunu haydutlarını
    1st plural haydudumuzu haydutlarımızı
    2nd plural haydudunuzu haydutlarınızı
    3rd plural haydutlarını haydutlarını
    dative
    singular plural
    1st singular hayduduma haydutlarıma
    2nd singular hayduduna haydutlarına
    3rd singular hayduduna haydutlarına
    1st plural haydudumuza haydutlarımıza
    2nd plural haydudunuza haydutlarınıza
    3rd plural haydutlarına haydutlarına
    locative
    singular plural
    1st singular haydudumda haydutlarımda
    2nd singular haydudunda haydutlarında
    3rd singular haydudunda haydutlarında
    1st plural haydudumuzda haydutlarımızda
    2nd plural haydudunuzda haydutlarınızda
    3rd plural haydutlarında haydutlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular haydudumdan haydutlarımdan
    2nd singular haydudundan haydutlarından
    3rd singular haydudundan haydutlarından
    1st plural haydudumuzdan haydutlarımızdan
    2nd plural haydudunuzdan haydutlarınızdan
    3rd plural haydutlarından haydutlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular haydudumun haydutlarımın
    2nd singular haydudunun haydutlarının
    3rd singular haydudunun haydutlarının
    1st plural haydudumuzun haydutlarımızın
    2nd plural haydudunuzun haydutlarınızın
    3rd plural haydutlarının haydutlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular haydudum haydutlarım
    2nd singular haydutsun haydutlarsın
    3rd singular haydut
    hayduttur
    haydutlar
    haydutlardır
    1st plural hayduduz haydutlarız
    2nd plural haydutsunuz haydutlarsınız
    3rd plural haydutlar haydutlardır

    Derived terms

    References

    • Kélékian, Diran (1911), “حیدود”, in Dictionnaire turc-français‎[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 523
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

    Further reading