harka

See also: härkä, Härkä, and hark'a

English

Etymology

    Borrowed from Arabic حركة.

    Noun

    harka (plural harkas)

    1. (historical) In Maghrebi history, a military campaign, often a punitive expedition against insurgents.

    Icelandic

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈhar̥ka]
    • Rhymes: -ar̥ka

    Etymology 1

    From Old Norse harka, harðka, from harðr (“hard”) ( > Icelandic harður) + -ka.

    Noun

    harka f (genitive singular hörku, nominative plural hörkur)

    1. hardness
    2. hardness, austerity, severity
    3. hardiness, toughness
    Declension
    Declension of harka (feminine)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative harka harkan hörkur hörkurnar
    accusative hörku hörkuna hörkur hörkurnar
    dative hörku hörkunni hörkum hörkunum
    genitive hörku hörkunnar harkna, harka harknanna, harkanna
    Derived terms
    • beita hörku
    • hleypa í sig hörku
    • sýna af sér hörku
    • sýna hörku

    Etymology 2

    Verb

    harka (weak verb, third-person singular past indicative harkaði, supine harkað)

    1. to toughen [with accusative]
    Usage notes
    • Mainly used in set phrases.
    Conjugation
    harka – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur að harka
    supine sagnbót harkað
    present participle
    harkandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég harka harkaði harki harkaði
    þú harkar harkaðir harkir harkaðir
    hann, hún, það harkar harkaði harki harkaði
    plural við hörkum hörkuðum hörkum hörkuðum
    þið harkið hörkuðuð harkið hörkuðuð
    þeir, þær, þau harka hörkuðu harki hörkuðu
    imperative boðháttur
    singular þú harka (þú), harkaðu
    plural þið harkið (þið), harkiði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    Derived terms
    • harka af sér (“to bear up, endure”)
    • harka saman (synonymous, skrapa saman)
    • harka sig upp

    See also

    • láta ekki á sig bíta

    Old Norse

    Alternative forms

    • harðka

    Etymology

    From harðr (“hard”) + -ka.

    Noun

    harka f

    1. hardness
    2. hardiness, toughness

    Descendants

    • Icelandic: harka f

    Further reading

    • Zoëga, Geir T. (1910), “harka”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

    Oromo

    Etymology

    From Proto-Cushitic *ħark- (“arm”). Cognates include Konso harkaa, Tsamai ħaarko.

    Noun

    hárka m

    1. hand

    References

    • Gamtaa, Xilaahun (2004), Galmee Afaan Oromo fi Afaan Ingilizii Barsiisuu - Comprehensive Oromo-English-Dictionary (COED), New York, USA: Karrayyuu Publishing, →ISBN

    Quechua

    Noun

    harka

    1. alternative spelling of hark'a

    Declension

    Declension of harka
    singular plural
    nominative harka harkakuna
    accusative harkata harkakunata
    dative harkaman harkakunaman
    genitive harkap harkakunap
    locative harkapi harkakunapi
    terminative harkakama harkakunakama
    ablative harkamanta harkakunamanta
    instrumental harkawan harkakunawan
    comitative harkantin harkakunantin
    abessive harkannaq harkakunannaq
    comparative harkahina harkakunahina
    causative harkarayku harkakunarayku
    benefactive harkapaq harkakunapaq
    associative harkapura harkakunapura
    distributive harkanka harkakunanka
    exclusive harkalla harkakunalla
    Possessive forms of harka
    ñuqap - first-person singular
    ñuqap (my) singular plural
    nominative harkay harkaykuna
    accusative harkayta harkaykunata
    dative harkayman harkaykunaman
    genitive harkaypa harkaykunap
    locative harkaypi harkaykunapi
    terminative harkaykama harkaykunakama
    ablative harkaymanta harkaykunamanta
    instrumental harkaywan harkaykunawan
    comitative harkaynintin harkaykunantin
    abessive harkayninnaq harkaykunannaq
    comparative harkayhina harkaykunahina
    causative harkayrayku harkaykunarayku
    benefactive harkaypaq harkaykunapaq
    associative harkaypura harkaykunapura
    distributive harkayninka harkaykunanka
    exclusive harkaylla harkaykunalla
    qampa - second-person singular
    qampa (your) singular plural
    nominative harkayki harkaykikuna
    accusative harkaykita harkaykikunata
    dative harkaykiman harkaykikunaman
    genitive harkaykipa harkaykikunap
    locative harkaykipi harkaykikunapi
    terminative harkaykikama harkaykikunakama
    ablative harkaykimanta harkaykikunamanta
    instrumental harkaykiwan harkaykikunawan
    comitative harkaykintin harkaykikunantin
    abessive harkaykinnaq harkaykikunannaq
    comparative harkaykihina harkaykikunahina
    causative harkaykirayku harkaykikunarayku
    benefactive harkaykipaq harkaykikunapaq
    associative harkaykipura harkaykikunapura
    distributive harkaykinka harkaykikunanka
    exclusive harkaykilla harkaykikunalla
    paypa - third-person singular
    paypa (his/her/its) singular plural
    nominative harkan harkankuna
    accusative harkanta harkankunata
    dative harkanman harkankunaman
    genitive harkanpa harkankunap
    locative harkanpi harkankunapi
    terminative harkankama harkankunakama
    ablative harkanmanta harkankunamanta
    instrumental harkanwan harkankunawan
    comitative harkanintin harkankunantin
    abessive harkanninnaq harkankunannaq
    comparative harkanhina harkankunahina
    causative harkanrayku harkankunarayku
    benefactive harkanpaq harkankunapaq
    associative harkanpura harkankunapura
    distributive harkaninka harkankunanka
    exclusive harkanlla harkankunalla
    ñuqanchikpa - first-person inclusive plural
    ñuqanchikpa (our(incl)) singular plural
    nominative harkanchik harkanchikkuna
    accusative harkanchikta harkanchikkunata
    dative harkanchikman harkanchikkunaman
    genitive harkanchikpa harkanchikkunap
    locative harkanchikpi harkanchikkunapi
    terminative harkanchikkama harkanchikkunakama
    ablative harkanchikmanta harkanchikkunamanta
    instrumental harkanchikwan harkanchikkunawan
    comitative harkanchiknintin harkanchikkunantin
    abessive harkanchikninnaq harkanchikkunannaq
    comparative harkanchikhina harkanchikkunahina
    causative harkanchikrayku harkanchikkunarayku
    benefactive harkanchikpaq harkanchikkunapaq
    associative harkanchikpura harkanchikkunapura
    distributive harkanchikninka harkanchikkunanka
    exclusive harkanchiklla harkanchikkunalla
    ñuqaykup - first-person exclusive plural
    ñuqaykup (our(excl)) singular plural
    nominative harkayku harkaykukuna
    accusative harkaykuta harkaykukunata
    dative harkaykuman harkaykukunaman
    genitive harkaykupa harkaykukunap
    locative harkaykupi harkaykukunapi
    terminative harkaykukama harkaykukunakama
    ablative harkaykumanta harkaykukunamanta
    instrumental harkaykuwan harkaykukunawan
    comitative harkaykuntin harkaykukunantin
    abessive harkaykunnaq harkaykukunannaq
    comparative harkaykuhina harkaykukunahina
    causative harkaykurayku harkaykukunarayku
    benefactive harkaykupaq harkaykukunapaq
    associative harkaykupura harkaykukunapura
    distributive harkaykunka harkaykukunanka
    exclusive harkaykulla harkaykukunalla
    qamkunap - second-person plural
    qamkunap (your(pl)) singular plural
    nominative harkaykichik harkaykichikkuna
    accusative harkaykichikta harkaykichikkunata
    dative harkaykichikman harkaykichikkunaman
    genitive harkaykichikpa harkaykichikkunap
    locative harkaykichikpi harkaykichikkunapi
    terminative harkaykichikkama harkaykichikkunakama
    ablative harkaykichikmanta harkaykichikkunamanta
    instrumental harkaykichikwan harkaykichikkunawan
    comitative harkaykichiknintin harkaykichikkunantin
    abessive harkaykichikninnaq harkaykichikkunannaq
    comparative harkaykichikhina harkaykichikkunahina
    causative harkaykichikrayku harkaykichikkunarayku
    benefactive harkaykichikpaq harkaykichikkunapaq
    associative harkaykichikpura harkaykichikkunapura
    distributive harkaykichikninka harkaykichikkunanka
    exclusive harkaykichiklla harkaykichikkunalla
    paykunap - third-person plural
    paykunap (their) singular plural
    nominative harkanku harkankukuna
    accusative harkankuta harkankukunata
    dative harkankuman harkankukunaman
    genitive harkankupa harkankukunap
    locative harkankupi harkankukunapi
    terminative harkankukama harkankukunakama
    ablative harkankumanta harkankukunamanta
    instrumental harkankuwan harkankukunawan
    comitative harkankuntin harkankukunantin
    abessive harkankunnaq harkankukunannaq
    comparative harkankuhina harkankukunahina
    causative harkankurayku harkankukunarayku
    benefactive harkankupaq harkankukunapaq
    associative harkankupura harkankukunapura
    distributive harkankunka harkankukunanka
    exclusive harkankulla harkankukunalla