harcownik

Polish

Etymology

    From harc + -ownik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /xarˈt͡sɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: har‧cow‧nik

    Noun

    harcownik m pers (related adjective harcowniczy)

    1. (historical) duelist; champion (person engaging in single combat)
    2. (figurative) representative, champion, advocate, proponent

    Declension

    Declension of harcownik
    singular plural
    nominative harcownik harcownicy, harcowniki1
    genitive harcownika harcowników
    dative harcownikowi harcownikom
    accusative harcownika harcowników
    instrumental harcownikiem harcownikami
    locative harcowniku harcownikach
    vocative harcowniku harcownicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “harcownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “harcownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)