halca

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish حلقه (halka), borrowed from Arabic حَلْقَة (ḥalqa, “ring, loop”).

    Noun

    halca f (plural halcale)

    1. metal loop

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative halca halcaua halcale halcalele
    genitive-dative halcale halcalei halcale halcalelor
    vocative — —