haikalan

Cimbrian

Etymology

Compare dialectal German hickeln (“to hobble, limp”), English hike. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Verb

haikalan (third-person singular present indicative haikelt, past participle gahàikelt, auxiliary haban) (Sette Comuni)

  1. to amble, wander
    Ar hat gahàikelt saldo ummarantà. ― He always wandered to and fro.
  2. to limp, hobble

Conjugation

Conjugation of haikalan
infinitive haikalan
present participle haikalanten
past participle gahàikelt
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich haikale bar haikalan i ich haikale bar haikalan
du haikelst iart haikelt du haikelst iart haikelt
ear haikelt ze haikelnt ear haikale ze haikalan
preterite
(composed)
ich han gahàikelt bar haban gahàikelt ii ich haikelte bar haikeltan
du hast gahàikelt iart habet gahàikelt du haikeltest iart haikeltet
ear hat gahàikelt ze habent gahàikelt ear haikelte ze haikeltan
imperative — haikelbar
haikel (du) haikelt (iart)
haikale (ear) haikalan (ze)

References

  • “haikalan” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo