hafiz

See also: Hafiz and hafız

English

Etymology

Persian, from Arabic حَافِظ (ḥāfiẓ), present participle of حَفِظَ (ḥafiẓa, “to guard, know by heart”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhɑːfɪz/

Noun

hafiz (plural hafizes or huffaz)

  1. A Muslim who has memorized the whole Qur'an.
    • 2001, Yann Martel, Life of Pi, Canongate, published 2003, →ISBN, pages 61–62:
      He was a hafiz, one who knows the Qur’an by heart, and he sang it in a slow, simple chant.

Alternative forms

Translations

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic һафиз
Arabic classical sp حافظ
modern Iranian sp

Etymology

    Derived from Classical Persian حافظ (hāfiz), from Arabic حَافِظ (ḥāfiẓ).

    Pronunciation

    • IPA(key): /hɑːˈfiz/, [hɑ̝ːˈfiz̪]
    • Hyphenation: ha‧fiz

    Noun

    hafiz (definite accusative hafizi, plural hafizlər)

    1. (archaic) protector
    2. (Islam, archaic) hafiz

    Declension

    Declension of hafiz
    singular plural
    nominative hafizhafizlər
    definite accusative hafizihafizləri
    dative hafizəhafizlərə
    locative hafizdəhafizlərdə
    ablative hafizdənhafizlərdən
    definite genitive hafizinhafizlərin
    Possessive forms of hafiz
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) hafizim hafizlərim
    sənin (“your”) hafizin hafizlərin
    onun (“his/her/its”) hafizi hafizləri
    bizim (“our”) hafizimiz hafizlərimiz
    sizin (“your”) hafiziniz hafizləriniz
    onların (“their”) hafizi or hafizləri hafizləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) hafizimi hafizlərimi
    sənin (“your”) hafizini hafizlərini
    onun (“his/her/its”) hafizini hafizlərini
    bizim (“our”) hafizimizi hafizlərimizi
    sizin (“your”) hafizinizi hafizlərinizi
    onların (“their”) hafizini or hafizlərini hafizlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) hafizimə hafizlərimə
    sənin (“your”) hafizinə hafizlərinə
    onun (“his/her/its”) hafizinə hafizlərinə
    bizim (“our”) hafizimizə hafizlərimizə
    sizin (“your”) hafizinizə hafizlərinizə
    onların (“their”) hafizinə or hafizlərinə hafizlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) hafizimdə hafizlərimdə
    sənin (“your”) hafizində hafizlərində
    onun (“his/her/its”) hafizində hafizlərində
    bizim (“our”) hafizimizdə hafizlərimizdə
    sizin (“your”) hafizinizdə hafizlərinizdə
    onların (“their”) hafizində or hafizlərində hafizlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) hafizimdən hafizlərimdən
    sənin (“your”) hafizindən hafizlərindən
    onun (“his/her/its”) hafizindən hafizlərindən
    bizim (“our”) hafizimizdən hafizlərimizdən
    sizin (“your”) hafizinizdən hafizlərinizdən
    onların (“their”) hafizindən or hafizlərindən hafizlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) hafizimin hafizlərimin
    sənin (“your”) hafizinin hafizlərinin
    onun (“his/her/its”) hafizinin hafizlərinin
    bizim (“our”) hafizimizin hafizlərimizin
    sizin (“your”) hafizinizin hafizlərinizin
    onların (“their”) hafizinin or hafizlərinin hafizlərinin

    Derived terms

    Further reading

    Indonesian

    Etymology

    Derived from Arabic حَافِظ (ḥāfiẓ), present participle of حَفِظَ (ḥafiẓa, “to guard, know by heart”).

    Pronunciation

    Noun

    hafiz (plural hafiz-hafiz)

    1. hafiz

    Further reading