hüen
Volapük
Etymology
Borrowed from Ancient Greek ῠ̔́αινᾰ (hŭ́aină) or one of its descendants.
Noun
hüen (genitive hüena, plural hüens)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | hüen | hüens |
| Genitive | hüena | hüenas |
| Dative | hüene | hüenes |
| Accusative | hüeni | hüenis |
| Predicative1 | hüenu | hüenus |
| Vocative | o hüen | o hüens |
- Introduced in Volapük Nulik.
Further reading
- “hüen”, in Vödabuk (in English, Esperanto, and Volapük)