gyckla
Swedish
Etymology
Borrowed from Middle Low German gokelen, influenced by Latin joculor. Cognate of German gaukeln, Danish gøgle. Doublet of jonglera.
Verb
gyckla (present gycklar, preterite gycklade, supine gycklat, imperative gyckla)
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | gyckla | gycklas | ||
| supine | gycklat | gycklats | ||
| imperative | gyckla | — | ||
| imper. plural1 | gycklen | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | gycklar | gycklade | gycklas | gycklades |
| ind. plural1 | gyckla | gycklade | gycklas | gycklades |
| subjunctive2 | gyckle | gycklade | gyckles | gycklades |
| present participle | gycklande | |||
| past participle | — | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.