grzechot

Polish

Etymology

    Deverbal from grzechotać.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡʐɛ.xɔt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛxɔt
    • Syllabification: grze‧chot

    Noun

    grzechot m inan

    1. rattle (rapid succession of percussive sounds, as made by loose objects shaking or vibrating against one another)

    Declension

    Declension of grzechot
    singular plural
    nominative grzechot grzechoty
    genitive grzechotu grzechotów
    dative grzechotowi grzechotom
    accusative grzechot grzechoty
    instrumental grzechotem grzechotami
    locative grzechocie grzechotach
    vocative grzechocie grzechoty

    Derived terms

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “grzechotać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

    Further reading

    • “grzechot”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “grzechot”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)