gruoten

Old Dutch

Etymology

From Proto-West Germanic *grōtijan, from Proto-Germanic *grōtijaną.

Verb

gruoten

  1. to address

Inflection

Descendants

  • Middle Dutch: groeten, gruten
    • Dutch: groeten
      • Afrikaans: groet
      • Negerhollands: groet, gruet, groetnes
      • → Caribbean Javanese: khrut

References

  • “gruoten”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012