groenblauw

Dutch

Etymology

From groen +‎ blauw.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

groenblauw n (plural groenblauwen, no diminutive)

  1. the colour teal, greenish blue

Adjective

groenblauw (comparative groenblauwer, superlative groenblauwst)

  1. teal, teal-colored
  2. (ecology) pertaining to both terrestrial (green) and aquatic (blue) ecology or nature
    Coordinate terms: groen, blauw
    De provincie wil groenblauwe verbindingen tussen natuurgebieden aanleggen. ― The province wants to create terrestrial and aquatic ecological connections between nature reserves.

Declension

Declension of groenblauw
uninflected groenblauw
inflected groenblauwe
comparative groenblauwer
positive comparative superlative
predicative/adverbial groenblauw groenblauwer het groenblauwst
het groenblauwste
indefinite m./f. sing. groenblauwe groenblauwere groenblauwste
n. sing. groenblauw groenblauwer groenblauwste
plural groenblauwe groenblauwere groenblauwste
definite groenblauwe groenblauwere groenblauwste
partitive groenblauws groenblauwers —

See also

Colors in Dutch · kleuren (layout · text)
     wit      grijs      zwart
             rood; karmijnrood              oranje; bruin              geel; roomwit
             groengeel/limoengroen              groen             
             blauwgroen/cyaan; groenblauw/petrolblauw              azuurblauw              blauw
             violet; indigo              magenta; paars              roze