granula

See also: granulá and granulą

Catalan

Verb

granula

  1. inflection of granular:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

French

Pronunciation

Verb

granula

  1. third-person singular past historic of granuler

Italian

Verb

granula

  1. inflection of granulare:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

Latin

Noun

grānula

  1. nominative/accusative/vocative plural of grānulum

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ɡraˈnu.la/
  • Rhymes: -ula
  • Syllabification: gra‧nu‧la

Etymology 1

    Learned borrowing from Latin grānula.

    Noun

    granula f (diminutive granulka)

    1. granule, pellet (small, irregular grain of a powdered substance)
    2. (astronomy) granule (small mark in the photosphere of the Sun caused by convection currents)
    Declension
    Declension of granula
    singular plural
    nominative granula granule
    genitive granuli granuli
    dative granuli granulom
    accusative granulę granule
    instrumental granulą granulami
    locative granuli granulach
    vocative granulo granule
    Derived terms
    verbs
    • granulować impf
    • przegranulować pf
    • zgranulować pf
    adjectives
    • granulacyjny

    Etymology 2

      From graniasty + -ula.

      Noun

      granula f

      1. (Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) piebald cow, spotted cow
        Synonym: granicha
        Hypernym: krowa

      Further reading

      • “granula”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “granula”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Hieronim Łopaciński (1892), “granula”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 198

      Romanian

      Etymology

        Borrowed from French granuler.

        Verb

        a granula (third-person singular present granulează, past participle granulat) 1st conjugation

        1. to granulate

        Conjugation

        Slovak

        Etymology

          Borrowed from Latin granulum.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ɡranula/, [ˈɡranula]
          • Rhymes: -ula
          • Hyphenation: gra‧nu‧la

          Noun

          granula f (relational adjective granulový, diminutive granulka)

          1. granule, pallets
          2. (astronomy) granulation

          Declension

          Declension of granula
          (pattern žena)
          singularplural
          nominativegranulagranuly
          genitivegranulygranúl
          dativegranulegranulám
          accusativegranulugranuly
          locativegranulegranulách
          instrumentalgranulougranulami

          Further reading

          • “granula”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026

          Spanish

          Verb

          granula

          1. inflection of granular:
            1. third-person singular present indicative
            2. second-person singular imperative