granivor
Romanian
Etymology
Borrowed from French granivore.
Noun
granivor m (plural granivori)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | granivor | granivorul | granivori | granivorii |
| genitive-dative | granivor | granivorului | granivori | granivorilor |
| vocative | granivorule | granivorilor | ||