gramatyka

See also: gramatyką

Polish

Etymology 1

    Learned borrowing from Latin grammatica. Doublet of grymuar.

    Pronunciation

    • IPA(key): (prescriptive) /ɡraˈma.tɘ.ka/, (colloquial) /ɡra.maˈtɘ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘka, -ɘka
    • Syllabification: gra‧ma‧ty‧ka

    Noun

    gramatyka f

    1. (grammar) grammar (rules for speaking and writing a language)
    Declension
    Declension of gramatyka
    singular plural
    nominative gramatyka gramatyki
    genitive gramatyki gramatyk
    dative gramatyce gramatykom
    accusative gramatykę gramatyki
    instrumental gramatyką gramatykami
    locative gramatyce gramatykach
    vocative gramatyko gramatyki
    Derived terms

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ɡra.maˈtɘ.ka/
      • Rhymes: -ɘka
      • Syllabification: gra‧ma‧ty‧ka

      Noun

      gramatyka

      1. genitive/accusative singular of gramatyk

      Further reading

      • “gramatyka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “gramatyka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)