grafgift

Dutch

Etymology

Compound of graf (“grave”) +‎ gift (“gift”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɣrɑf.xɪft/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: graf‧gift

Noun

grafgift f (plural grafgiften, no diminutive)

  1. grave good (item buried as part of a burial)