graca
Polish
Etymology
Borrowed from Middle High German kratze.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɡra.t͡sa/
- Rhymes: -at͡sa
- Syllabification: gra‧ca
Noun
graca f (diminutive gracka)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | graca | grace |
| genitive | gracy | grac |
| dative | gracy | gracom |
| accusative | gracę | grace |
| instrumental | gracą | gracami |
| locative | gracy | gracach |
| vocative | graco | grace |
Derived terms
verb
- gracować